Συλλόγου για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας, ΑΡΧΕΛΩΝ

 

ΝΕΑ

Τα νέα μας

Το Κέντρο Διάσωσης στη Γλυφάδα και οι χελώνες του Αιγαίου. - 06/04/2011

Το Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών δημιουργήθηκε το 1994 από τον ΑΡΧΕΛΩΝ σε συνεργασία με τον Δήμο Γλυφάδας όπου και βρίσκεται. Οι τραυματισμένες χελώνες στέλνονται εδώ από όλες τις παράκτιες περιοχές της Ελλάδας με την βοήθεια ψαράδων, ντόπιων, και λιμενικών που τις βρίσκουν και φροντίζουν για την μεταφορά τους.

Δυστυχώς πάνω από 350 θαλάσσιες χελώνες δεν φτάνουν στο Κέντρο Διάσωσης κάθε χρόνο, είναι ήδη νεκρές όταν βρίσκονται στις παραλίες και τις θάλασσες της Ελλάδας. Ο ΑΡΧΕΛΩΝ συνεργάζεται με αλιευτικούς συλλόγους, άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, την πολιτεία και ιδιώτες με σκοπό να μειωθεί η θνησιμότητα των θαλάσσιων χελωνών και να διατηρηθεί το είδος τους, ενώ η περιβαλλοντική εκπαίδευση αποτελεί σημαντικότατη δραστηριότητα προς την επίτευξη αυτού του στόχου.

Η θέση του στα προάστια της Αθήνας καθιστά το Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών σημαντικό προορισμό για περιβαλλοντική εκπαίδευση. Πάνω από 10.000 μαθητές και ενήλικες όλων των ηλικιών επισκέπτονται το Κέντρο Διάσωσης κάθε χρόνο για να δουν αυτούς τους αρχαίους θαλασσοπόρους και να μάθουν τι σημαίνει πως “απειλούνται με εξαφάνιση.”

Ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας ΑΡΧΕΛΩΝ ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό την προστασία της θαλάσσιας χελώνας και των οικοσυστημάτων της και την ενημέρωση του κοινού γι’αυτές και τις απειλές που αντιμετωπίζουν. Είναι μη κυβερνητικό και μη κερδοσκοπικό σωματείο, ενώ δεν λαμβάνει καμία κυβερνητική ή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση παρότι η προστασία της θαλάσσιας χελώνας αποτελεί ηθική, νομική, και συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας.

Παρακαλούμε υποστηρίξτε τον ΑΡΧΕΛΩΝ με μια δωρεά και βοηθήστε μας να προστατέψουμε τις θαλάσσιες χελώνες της Μεσογείου.

Επισκεφτείτε το www.archelon.gr για περισσότερες πληροφορίες.

Δεκαπέντε χελώνες βρίσκονται αυτή την στιγμή στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών, με μια ποικιλία τραυμάτων και διάρκειας παραμονής. Οι επόμενες παράγραφοι είναι μια σύντομη παρουσίαση των 8 χελωνών που βρέθηκαν στο Βόρειο Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο.

Κλεό
από την Rebecca Langstrom και τον Duncan Howitt-Marshall.

Η Κλεό είναι μια μεγάλη θηλυκή στα 45 κιλά που ήρθε στο Κέντρο Διάσωσης στις 15 Ιουνίου του 2010. Είχε ένα μεγάλο τραύμα στο κεφάλι και δεν έτρωγε. Φροντίσαμε την πληγή της και της δώσαμε αντιβιωτικά.
Της δίναμε τροφή με καθετήρα μέχρι τον Σεπτέμβρη, όταν μια μέρα αποφάσισε να φάει μόνη της. Και έτρωγε ασταμάτητα. Πρέπει να είναι η χελώνα με την μεγαλύτερη όρεξη στο Κέντρο Διάσωσης. Σήμερα τρώει 700 γραμμάρια την ημέρα, που είναι πολύ, και πάντοτε σε καλωσορίζει με ανοιχτό στόμα και την ελπίδα πως θα την ταΐσεις ακόμα πιο πολύ.

Μεταφέρθηκε σε μια από τις μεγάλες δεξαμενές τον Σεπτέμβρη αλλά τώρα βρίσκεται και πάλι στο θερμοκήπιο, όπου μπορούμε να ελέγχουμε την θερμοκρασία του νερού για τον χειμώνα.
Παρά την ασυνήθιστη κοινωνικότητά της, η Κλεό είναι επικίνδυνη όταν μετράς την θερμοκρασία του νερού, γιατί αν δεν προσέξεις θα προσπαθήσει να φάει το θερμόμετρο και το χέρι σου μαζί.

Κανέλας
από την Rebecca Langstrom.

Ο Κανέλας είναι μια αρσενική χελώνα με βάρος 30 κιλά από την Νεάπολη της Λακωνίας που του λείπει το μπροστινό δεξί πτερύγιο. Είχε πιαστεί σε δίχτυα και στην έντονη προσπάθειά του να απελευθερωθεί έκοψε το ίδιο του το πτερύγιο. Τα τραύματα που είχε στα άλλα πτερύγια καταφέραμε να τα θεραπεύσουμε. Δεν γνωρίζαμε το φύλο του όταν έφτασε εδώ, κι έτσι αρχικά του δώσαμε γυναικείο όνομα.

Όταν έφτασε στο Κέντρο Διάσωσης τον Ιούλη, το κόκκαλο του πτερυγίου του εξείχε και χρειαζόταν να ακρωτηριαστεί. Η πρώτη απόπειρα απέτυχε γιατί τα αναισθητικά δεν κατάφεραν να τον αποκοιμίσουν εντελώς. Ο ακρωτηριασμός έγινε τελικά τον Νοέμβρη, όταν μια ομάδα κτηνιάτρων από την Ιταλία ήρθαν να εγχειρίσουν τον Κανέλα και τέσσερις ακόμη χελώνες. Μετά την επέμβαση ο Κανέλας ήταν αρκετά αργοκίνητος και δεν ήθελε να φάει.

Η όρεξή του βελτιώθηκε αργά, αλλά η πληγή δεν φαινόταν να είναι καλά, παρά την καθημερινή φροντίδα μας. Όταν η κτηνίατρός μας, η Λητώ, την εξέτασε και πάλι κατάλαβε πως είχε μολυνθεί εσωτερικά και ξεκίνησε να αφαιρεί τον μολυσμένο ιστό.

Η πληγή ήταν αρκετά άσχημα, κι έτσι μεταφέραμε τον Κανέλα στην κτηνιατρική κλινική της Λητώς όπου είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό για να κλείσει την πληγή. Μετά από αυτό, ο Κανέλας πέρασε μια νύχτα έξω από το νερό στο γραφείο μας, με την θέρμανση να τον κρατά ζεστό. Τώρα βρίσκεται και πάλι στην δεξαμενή του, παίρνει αντιβίωση, και ευτυχώς τρώει ακόμα και αναρρώνει καλά.

Κώστας
από τον Johannes Kupke.

Κάθε πρωί όταν χρειάζεται να γίνει η πρωινή παρατήρηση των χελωνών μπορείς να δεις τον Κώστα να κάθεται ήρεμα στον πάτο της δεξαμενής του. Τα φαινόμενα όμως απατούν. Δεν είναι καθόλου ήρεμος. Η μικρότερη δόνηση τον βγάζει από την “θέση ύπνου.” Και υπάρχει σοβαρός λόγος γι’αυτό· Ο Κώστας είναι τυφλός. Αλλά μπορεί να δαγκώσει. Έφτασε στα τέλη Αυγούστου αφού βρέθηκε στην Εύβοια, και γρήγορα έδειξε πως είναι πεισματάρης, το οποίο όμως του δίνει μια γλυκύτητα. Μόλις αρχίσει να τρώει ψάρια θα είναι υποψήφιος για μια θέση σε ενυδρείο. Κατά τα άλλα η εξέλιξή του είναι καλή κι αυτό φαίνεται από το βάρος που έχει πάρει από όταν έφτασε: πήρε τρία κιλά απ’όταν έφτασε στο Κέντρο Διάσωσης, και τώρα είναι στα τριάντα κιλά.

Η όραση του Κώστα είναι αδύνατο να επανέλθει, γιατί και τα δυο του μάτια αφαιρέθηκαν βάναυσα με αιχμηρό αντικείμενο.

Μαρίνα
από τον Johannes Kupke.

Η Μαρίνα βρέθηκε σε μια παραλία κοντά στο Γεράνι της Κρήτης το καλοκαίρι του 2007. Επειδή ο ΑΡΧΕΛΩΝ λειτουργεί προγράμματα στις παραλίες της Κρήτης που προστατεύουν τις φωλιές της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα καρέττα, η χελώνα βρέθηκε στα σωστά χέρια και σε μια μέρα είχε μεταφερθεί στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών στην Γλυφάδα. Η Μαρίνα είχε καταπιεί ένα αγκίστρι και είχε κι ένα βαθύ τραύμα στο κεφάλι πάνω από το δεξί της μάτι. Τώρα πια βρίσκεται στο Κέντρο Διάσωσης για πάνω από τρία χρόνια. Το αγκίστρι της αφαιρέθηκε πολύ σύντομα μετά την άφιξή της. Επιπλέον έχε λάβει αντιβίωση, τράφηκε με καθετήρα για αρκετό καιρό, αλλά μέχρι το 2009 οι εθελοντές του Κέντρου Διάσωσης ανησυχούσαν για τους ερεθισμούς στο δεξί της μάτι, το οποίο μπορεί να είχε πάθει ζημιά από το τραύμα.
Οι δικές μου εντυπώσεις γι’αυτήν είναι αρκετά θετικές στον μισό χρόνο που βρίσκομαι στην Ελλάδα. Δεν φαίνονται να υπάρχουν πια αυτές οι δυσκολίες. Για εμάς τους εθελοντές θα χρειαζόταν τεράστιες προσπάθειες να την ταΐσουμε με καθετήρα – είναι 85 κιλά ενώ όταν έφτασε ήταν 55. Η Μαρίνα όμως ευτυχώς τρώει ψάρια ασταμάτητα. Το τραύμα στο κεφάλι της έχει σχεδόν επουλωθεί, κι επειδή κολυμπούσε στην μεγαλύτερη δεξαμενή του ΑΡΧΕΛΩΝ το καλοκαίρι ήταν η πιο ευπαρουσίαστη χελώνα.

Η Μαρίνα ήταν η αιτία για πολλά ανοιχτά στόματα παιδιών και ενηλίκων. Μόλις ξεπεράσει την κλίση που έχει όταν κολυμπάει – την τάση να κολυμπά με το κεφάλι προς τα κάτω – η μεγαλύτερη χελώνα του Κέντρου Διάσωσης θα αφεθεί στην ελευθερία της θάλασσας.

Είμαστε αρκετά αισιόδοξοι πως αυτό θα συμβεί την ερχόμενη άνοιξη, όταν θα έχει την ευκαιρία να κολυμπήσει και πάλι στις μεγάλες εξωτερικές δεξαμενές, όπου τον χειμώνα το νερό είναι πολύ κρύο.

Μίνα
από την Molly McCharger.

Η Μίνα είναι η χελώνα με την μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στο Κέντρο Διάσωσης. Αρχικά ήρθε από την Σαλαμίνα με ένα βαθύ τραύμα στο κεφάλι και ζύγιζε μόλις κάτω από 15 κιλά. Έπειτα από οχτώ χρόνια στο Κέντρο Διάσωσης ζυγίζει 29 κιλά. Έχει τραφεί με καθετήρα καθ’όλη την διάρκεια της παραμονής της τρεις φορές την εβδομάδα, κατά τις οποίες είναι ιδιαίτερα αντιδραστική και φημισμένη για την προβληματική συμπεριφορά της. Παρότι η Μίνα δεν έχει φάει ποτέ από μόνη της από την άφιξή της, το επίπεδο δραστηριότητάς της είναι κυμαινόμενο· κάποιες φορές είναι αδρανής, επιπλέοντας στην δεξαμενή της, άλλες φορές καταδύεται αρκετά και έχει περάσει και κάποιον χρόνο στην μεγάλη δεξαμενή.

  

Ποθέα
από την Ida Kotjerba.

Η Ποθέα, που πήρε το όνομά της από την μυθική Πριγκίπισσα, είναι από την Τέλενδο και το πρόβλημά της είναι πως έχει ένα τραύμα στο πλάστρον της και μόλυνση στον ένα πνεύμονα. Αυτό τον καιρό είναι η μοναδική πράσινη θαλάσσια χελώνα (Chelonιa mydas) στο Κέντρο Διάσωσης και της αρέσουν τα μαρούλια και τα λαχανικά γιατί οι πράσινες χελώνες είναι χορτοφάγες.

Το τραύμα της έχει κάνει τον μολυσμένο πνεύμονα να καταρρεύσει, κι έτσι κολυμπούσε με μια σχεδόν κάθετη κλίση προς τα δεξιά. Αυτό της προκαλούσε δυσκολία στο κολύμπι και την αναπνοή και αυξημένο άγχος. Για να την βοηθήσουμε, τοποθετήσαμε μια συσκευή πλεύσης – ένα μικρό κλειστό μπουκάλι γεμάτο αέρα – στην δεξιά πλευρά πάνω από το κέλυφός της. Αυτό της επιτρέπει να κολυμπά οριζόντια, να αναπνέει χωρίς άγχος και, επειδή το μπουκάλι είναι αρκετά μικρό, να καταδύεται και να ξεκουράζεται στον βυθό της δεξαμενής της.

Η Ποθέα είναι πολύ καλύτερα τώρα κι ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να την απελευθερώσουμε τον Μάιο όταν η θάλασσα θα είναι αρκετά ζεστή. Είναι μια πολύ ωραία χελώνα.

Αριστοτέλης
Από την Ida Kotjerba και τον Νίκο Βαλλιάνο.

Ο Αριστοτέλης είναι μια μικρή θαλάσσια χελώνα που ήρθε στις 25 Αυγούστου του 2009 από την Θεσσαλονίκη. Είχε πολλά μικρά αλλά βαθιά τραύματα στο κεφάλι και το πρόσωπο, τα οποία χρειάζονται τακτική παρακολούθηση και καθάρισμα γιατί αν το δέρμα από πάνω τους κλείσει πριν αυτά επουλωθούν μπορεί να δημιουργήσουν κύστες και να μολυνθούν.

Έχει μήκος περίπου 40 εκατοστά και το αρχικό του βάρος ήταν μόλις 8 κιλά. Τους πρώτους μήνες δεν έτρωγε μόνος του, αλλά του δίναμε πολτοποιημένα ψάρια μέσω καθετήρα. Από το καλοκαίρι του 2010 όμως τρώει κανονικά και έχει ήδη κερδίσει αρκετό βάρος. Οι πληγές του είναι επίσης αρκετά καλύτερα κι ελπίζουμε να τον απελευθερώσουμε στις αρχές του καλοκαιριού.

Δαμασκηνιά
Από τον Νίκο Βαλλιάνο.

Η Δαμασκηνιά είναι η πιο πρόσφατη άφιξη στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών. Έφτασε μόλις πριν από μια βδομάδα από το λιμάνι του Λαυρίου με ένα αγκίστρι στο πίσω μέρος της γλώσσας της και ένα σκίσιμο στο δεξί εσωτερικό του στόματός της που προκλήθηκε από την πετονιά. Είναι μια μικρή χελώνα, με μήκος μόλις 30 εκατοστά. Η ειδική κτηνίατρός μας Λητώ Κριτσέλη την εγχείρησε στις 24 του Γενάρη, και έχει ήδη επιστρέψει στην δεξαμενή της και κολυμπά. Ελπίζουμε να την απελευθερώσουμε μόλις ζεσταθεί η θάλασσα τον Μάιο αυτής της χρονιάς.

Επιμέλεια και μετάφραση από τον Νίκο Βαλλιάνο με κείμενα από τους Wilhelm Bodmark, Rebecca Langstrom, Johannes Kupke, Lindsey Death, Ida Kotjerba, Molly McCharger, Duncan Howitt-Marshall, Παύλο Τσάρο, και Νίκο Βαλλιάνο. Οι φωτογραφίες είναι του Θεόδωρου Μπένου-Πάλμερ.

« Back