Συλλόγου για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας, ΑΡΧΕΛΩΝ

 

Περιοχές Δράσης

Προστασία της αναπαραγωγικής δραστηριότητας στην Κεφαλονιά

Εισαγωγή

Προστασία της αναπαραγωγικής δραστηριότητας στην ΚεφαλονιάΗ Κεφαλονιά (ή αλλιώς Κεφαλληνία) είναι το μεγαλύτερο και πιο ορεινό νησί των Επτανήσων και το τρίτο σε πληθυσμό μετά την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. Βρίσκεται βόρεια της Ζακύνθου, νότια της Λευκάδας και δυτικά της Ιθάκης. Έχει έκταση περίπου 734.014 τ.χλμ. και σε αυτή κατοικούν περίπου 35.801 κάτοικοι. Το νησί πήρε το όνομά του από τον μυθικό Κέφαλο, ο οποίος έφτασε στο νησί ως πρόσφυγας από την Αθήνα ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή από το ελληνικό φύλο των Κεφαλλήνων ή Κεφαλλάνων. Υπάρχουν στοιχεία ότι η Κεφαλλονιά κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή.

Οι ακτές της Κεφαλονιάς σχηματίζουν πολλούς κόλπους και ακρωτήρια. Σπουδαιότεροι κόλποι είναι της Σάμης, του Μύρτου, του Λουρδά, του Αθέρα, του Φισκάρδου, του Λιβαδιού, του Αργοστολίου γνωστός και ως Κουτάβου. Κυριότερα ακρωτήρια είναι η Μούντα, η Κάπρος, το Σαρακήνικο, ο Μύτικας, το Κεντρί, το βορεινό Δαφνούδι, στα βορειοδυτικά ο Αθέρας, στα δυτικά τα Ορθολίθια, η Σκίζα και ο Γερόγομπος και νοτιότερα το Ακρωτήρι και η Αγία Πελαγία, ο Λιάκας, ο Καστανάς κ.ά. Οι ακτές είναι γενικά βραχώδεις και απότομες προς το Ιόνιο, ενώ έχουν ηπιότερους σχηματισμούς προς την ανατολική πλευρά.

Η Κεφαλονιά είναι φημισμένη για την πλούσια φυσική κληρονομιά της. Πολλές περιοχές του νησιού συμπεριλαμβάνονται στο ευρωπαϊκό Δίκτυο «ΦΥΣΗ 2000» λόγω των σημαντικών οικοτόπων και ειδών προτεραιότητας της χλωρίδας και πανίδας, αρκετά από τα οποία είναι ενδημικά.

Από το 1983 μέχρι το 2000 στην Κεφαλονιά εργαζόταν ομάδα ερευνητών Αγγλικών Πανεπιστημίων με ειδικό πρόγραμμα για την θαλάσσια χελώνα. Στο εν λόγω πρόγραμμα συμμετείχαν μέλη, επιστημονικοί συνεργάτες και εθελοντές του τοπικού μη κερδοσκοπικού περιβαλλοντικού σωματείου με την επωνυμία «Σύλλογος Κατελειού για τη Μελέτη και Προστασία της Θαλάσσιας και Χερσαίας Ζωής». Ήδη από το 1997 ο Σύλλογος ΑΡΧΕΛΩΝ ανέπτυξε στενές σχέσεις συνεργασίας με τον τοπικό Σύλλογο Κατελειού, ο οποίος είχε εντωμεταξύ αποκτήσει την απαιτούμενη γνώση και εμπειρία στην παρακολούθηση και προστασία του αξιόλογου πληθυσμού των χελωνών της Κεφαλονιάς. Έτσι από το 2000 αποφασίστηκε η συνέχιση του προγράμματος της Κεφαλονιάς από τον τοπικό Σύλλογο Κατελειού σε συνεργασία με τον ΑΡΧΕΛΩΝ. Το πρόγραμμα διεξάγεται σε όλο το νησί, με έμφαση στον όρμο Κατελειού- Μούντας, ο οποίος έχει συμπεριληφθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο «ΦΥΣΗ 2000» με τον κωδικό «ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΖΩΝΗ ΑΠΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΕΩΣ ΒΛΑΧΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΜΟΣ ΜΟΥΝΤΑ» (GR 2220004).

Ανθρώπινη επέμβαση

Προστασία της αναπαραγωγικής δραστηριότητας στην ΚεφαλονιάΟι παραλίες ωοτοκίας στην Κεφαλονιά υφίστανται ισχυρή πίεση κυρίως εξαιτίας της αυξανόμενης χρήσης τους για τουριστικούς λόγους. Ομπρέλες, ξαπλώστρες, τεχνητά φώτα και χρήση οχημάτων πάνω στην παραλία είναι ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι θαλάσσιες χελώνες.

Διαχείριση φωλιών

Εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης και των φυσικών απειλών, σε όλες τις φωλιές εφαρμόζονται διάφορα μέτρα προστασίας.

Όλες οι φωλιές που εντοπίζονται κατά την πρωινή έρευνα στην παραλία ελέγχονται για την καταλληλότητα της θέσης τους. Αν θεωρηθεί ότι δεν κινδυνεύουν άμεσα από πλημμυρισμό ή καταστροφή από κάποιο άλλο φυσικό αίτιο τότε αφήνονται στη θέση τους. Εάν κριθεί ότι η θέση της φωλιάς είναι επισφαλής, τότε η φωλιά μεταφέρεται σε πιο ασφαλές μέρος.

Κατά τη διάρκεια της εκκόλαψης των νεοσσών ο μεγάλος αριθμός τεχνητών πηγών φωτισμού πίσω από τις παραλίες αποπροσανατολίζει τους νεοσσούς. Τα χελωνάκια προσελκύονται από τα φώτα και αντί να πάνε προς τη θάλασσα οδεύουν προς την ξηρά. Γίνονται προσπάθειες ώστε το πρόβλημα του φωτισμού να λυθεί σταδιακά με επαφές με τις τοπικές αρχές και τους ιδιοκτήτες των παραθαλάσσιων επιχειρήσεων ώστε να σβήσουν τα φώτα που προκαλούν πρόβλημα.

Συνεργασία με την τοπική κοινωνία

Προστασία της αναπαραγωγικής δραστηριότητας στην ΚεφαλονιάΗ περίπτωση του Συλλόγου Κατελειού αποτελεί μοναδικό παράδειγμα για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς μέλη του διαθέτουν όχι μόνο την απαραίτητη επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία αλλά παράλληλα και τοπικό δεσμό προς το προστατευτέο αντικείμενο, ως μέλη της τοπικής κοινωνίας της Κεφαλονιάς.